Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία
Η οικογένεια αποτελεί ένα ζωντανό, αλληλεπιδραστικό σύστημα όπου κάθε μέλος επηρεάζει και επηρεάζεται. Στη συστημική προσέγγιση, δεν αναζητούμε τον "υπαίτιο" για μία δυσκολία, αλλά εστιάζουμε στις σχέσεις, τους τρόπους επικοινωνίας και στα μοτίβα που διαμορφώνονται μέσα στον χρόνο.
Η οικογενειακή θεραπεία δεν είναι απλώς μια παρέμβαση που στοχεύει στην «επίλυση προβλημάτων», αλλά μια διαδικασία επανεξέτασης του πώς τα μέλη της οικογένειας κατασκευάζουν και νοηματοδοτούν την κοινή τους πραγματικότητα. Κάθε οικογένεια έχει τη δική της ιστορία, τους δικούς της άγραφους κανόνες και αφηγήσεις — και πολλές φορές αυτά γίνονται πηγή έντασης, σιωπών ή αποστάσεων.
Η θεραπευτική διαδικασία δίνει φωνή σε κάθε μέλος, ακόμα και σε όσα δεν έχουν εκφραστεί μέχρι σήμερα. Δημιουργείται ένας ασφαλής χώρος όπου μπορεί να αναγνωριστεί η επίδραση του καθενός στον άλλο, να αναδυθούν κρυμμένες ανάγκες, να ακουστούν τα παράπονα, αλλά και να φωτιστούν οι δεσμοί που εξακολουθούν να ενώνουν την οικογένεια.
Η οικογενειακή ψυχοθεραπεία μπορεί να φανεί υποστηρικτική όταν:
• Ένα μέλος της οικογένειας παρουσιάζει συναισθηματικές ή συμπεριφορικές δυσκολίες, ψυχοσωματικά, εξαρτήσεις, σχολική άρνηση
• Υπάρχει έντονη σύγκρουση ή αποξένωση μεταξύ μελών
• Η οικογένεια περνά μια μετάβαση (π.χ. διαζύγιο, πένθος, μετακόμιση, ασθένεια).
• Υπάρχουν δυσκολίες σε σχέση με τα όρια, τους ρόλους ή την επικοινωνία.
Η θεραπεία δεν προσφέρει έτοιμες λύσεις, αλλά συνοδεύει την οικογένεια στην προσπάθεια να βρει τον δικό της ρυθμό, να αποκτήσει μεγαλύτερη ευελιξία και να δημιουργήσει νέες, πιο λειτουργικές μορφές σύνδεσης.
Το ζητούμενο δεν είναι να «διορθωθεί» η οικογένεια, αλλά να ανακτήσει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία της: να ξαναθυμηθεί ότι μπορεί να αλλάζει, να προσαρμόζεται και να συνδέεται με τρόπους που υπηρετούν καλύτερα τα μέλη της στο παρόν.